Ford Escort

Inne wersje wyposażenia są oznaczone literami – kolejno L, XL, GT i GXL. Do limuzyn dołączy kombi Turnier. Z zewnątrz Escort L wyróżnia się okrągłymi reflektorami. Wyższe opcje posiadają podłużne reflektory szerokokątne. Od kwietnia 1970 inżynierowie modyfikują konstrukcje tylnego zawieszenia dodając podłużny wahacz tylnej osi. Liczne zabiegi odmładzające korygują szereg detali. Zmiany nie ominą wnętrza – kokpit wszystkich wersji zostanie pokryty czarnym matowym tworzywem.
Zmienia się kolorystyka i faktura tapicerki. W połowie 1974 roku firma obchodzi jubileusz produkcji dwumilionowego Escorta. Gdy w 1974 roku Robert ”Bob”Lutz stał się szefem niemieckiej filii Forda, jego priorytetem był rozwój i modernizacja Escorta. Na potężnym rynku RFN był dotąd modelem o słabej dynamice sprzedaży, zdystansowanym przez Opla Kadetta C. Amerykanin szwajcarskiego pochodzenia postanowił zgermanizować angielski projekt, któremu nadano kryptonim Brenda. Lepsze wyposażenie, wyciszenie wnętrza, widoczność i komfort stały się głównymi argumentami dla nowych klientów. Bez większych zmian pozostawiono silniki Kent 1.1 i 1.3. Nowością jest 1600 Sport o mocy 84 KM pozycjonowany pośrednim pomiędzy ”zwykłymi” Escortami i sportowymi RS. Nieznacznie zwiększono rozstaw osi oraz zmodyfikowano konstrukcję tylnej partii płyty podwozia. Powierzchnia szyb nadwozia wzrosła o 23 %. Zmieniono kształt atrapy, zderzaki, klamki oraz tablicę przyrządów oraz szereg detali jak krój czcionki napisów, bardziej odpowiadający niemieckim gustom.
Ford Escort fragment 60